Petar Pašić — Huljenje na Vuka i Njegoša
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
Vuk i jezik « SRPSKI JEZIK I SRPSKI JEZICI « Intervjui « Petar Pašić — Huljenje na Vuka i Njegoša
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Petar Pašić — Huljenje na Vuka i Njegoša  (Pročitano 1617 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Full Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 151



« poslato: Decembar 28, 2010, 08:36:46 pm »

*
Intervju: Momir Vojvodić, srpski pesnik
iz Crne Gore, o crnogorizaciji jezika



HULJENJE NA VUKA I NJEGOŠA

I da umru svi Srbi u Crnoj Gori ostaće srpski jezik u Gorskom vijencu i svetoj srpskoj narodnoj poeziji. Sadašnje jezikoslovce ne zanima jezik, nego mržnja prema srpskom nacionu i samo im je stalo do vlasti

Momir Vojvodić, poznati srpski pesnik iz Podgorice, kaže da crnogorski režim žestoko udara bukovim topuzima na srpski jezik. Vojvodić u razgovoru za Glas javnosti ističe da sadašnje jezikoslovce zapravo i ne zanima jezik nego samo mržnja prema srpskom nacionu.

Koliko je ugrožen srpski jezik u Crnoj Gori?

Već 44 godine živim u Crnoj Gori i trpim udarce bukovim buzdovanima u srž srpskog jezika! Bole me njegove modrice, ječim od njegovih bolova! Decenije mi prođoše u odbrani pismenosti od nepismenih. Najžešći udar u Crnu Goru i njenu srpsku tradiciju, u Njegoševe pesmotvore, počeo je 1966. godine dolaskom Brozove pukovničke hunte oko Veljka Milatovića i praznoglavog Vidoja Žarkovića, koji su potpalili plamen Ðilasovske mržnje prema srpskom nacionu. Tada je i započeo sumanuti rat protiv srpskog jezika i srpskih pesnika. Tada je posečen i Lovćen, posekli su ga komesari Kominterne po naređenju brionskog Iroda. Lovćenu su otkinuli glavu naši krstolomci, survali oltar Njegošev u ponor, i na Crkvinama, na kojima je vazda bila crkva, podigli Meštrovićevo čudovište. Tako je udovoljeno papi, a ojađen srpski ponos u Crnoj Gori.

Šta hoće novi "crnogorski jezikoslovci"?

Rat tirana s jezikom i pesnicima traje koliko i jezik. Sadašnje vajne jezikoslovce ne zanima jezik nego mržnja prema srpskom nacionu i samo im je stalo do vlasti. Sve što govore o jeziku je politika, hule na Vuka Karadžića i na srpski pravopis. Galame da nisu Srbi. A u Crnoj Gori Crnogorac koji nije Srbin neka pita majku čije je kopile! Ako Crnogorci nisu Srbi — onda Srba i nema. I da umru svi Srbi u Crnoj Gori ostaće srpski jezik u Gorskom vijencu i svetoj srpskoj narodnoj poeziji. Jezik je prvi protivnik tirana i neznanja, zato je i Ovidije prognan iz Rima u Tome, Puškin iz Petrograda u Besarabiju i Skitiju... Gonili su tirani pesnike koji nisu izdali jezik i poeziju. Pesnik koji izda jezik kojim peva, taj je skočio u ponor zaborava.

Evo, pitam vajne crnogorske pjevune (pesnike) koji poriču ime srpskog jezika, jedinog koji znaju, šta očekuju od potomaka kad na kraju života i pisanja poriču ime srpskog jezika kojim su pisali? U Crnoj Gori slušam nesrećnika Čeda Vukovića (član Odbora za standardizaciju "crnogorskog jezika, prim. P. P.), koji se na ivici groba, u 95-oj godini žovijalno (zadovoljno) hvali kako je celog života "sanjao da će da piše crnogorskim jezikom". Od tog poraza ne znam dublji!

Tri nova slova (glasa) koje veštački žele da nametnu, koliko je poznato, ne poznaje nijedna lingvistika?

Tačno! Sadašnji predsednik jadnog Odbora za standardizaciju "crnogorskog jezika" B. B. (radi se o Branku Banjeviću, prim. aut.), nije Brižit Bardo, pod ukletstvom neznanja danas dodaje azbuci tri nepostojeća glasa — poluglasa koje nije čula nijedna ozbiljna lingvistika. Za jedan od ta tri poluglasa — Z" — (čita se kao ZJ) u Crnoj Gori postoji jedna jedina reč (!?), Z"aga (zjaga), što je ustvari samo nadimak jedne javne ličnosti! Isti taj jezikoslovac B. B. kao student je pokrenuo u Beogradu SUBNOR Jugoslavije da kod profesora Stevanovića i Aleksića interveniše kako bi mu poklonili šesticu iz srpskog jezika, jer nije znao gramatiku! A tada je bio običaj da se zna barem za šesticu. I danas taj najgori student dobija ovlašćenje od crnogorske vlasti da srpski jezik proglasi za "crnogorski", a srbistiku za "crnogoristiku".

I vajna agitropovka "crnogorskog jezika" u Crnogorskoj akademiji nauka i umetnosti (CANU) Rajka Glušica na jednom seminaru uspaljeno kaže akademicima i lingvistima "biće crnogorskog jezika, pa vi pocrkajte", proklamujući na taj način gluvi jezik za gluve ljude — zaključuje Vojvodić



PESNIK NE SME DA IZDA SVOJ JEZIK

U Crnoj Gori sve čine da ne važi biblijska tajna: "Na početku beše reč". Ako ta tajna ne važi za sve ljude, važi za pesnike. Pesnik je sluga jezika, jer jezik stvara pesnika više nego on jezik. Pesniku može sve da se oprosti, samo ne jedno — izdaja jezika. Kad pesnik izda jezik, izdao je poeziju. Srpski jezik spada među svete jezike. Bog je stvorio reč — jezik, a jezici su stvorili narod. Srpski jezik je stvorio srpski narod. Čelnik srpskog jezika i i srpske poezije je Sveti Sava. Srpska književnost ima sreću da počne sa najvećim — Svetim Savom. Bezgrešna deca Svetog Save su najveći srpski pesnici Domentijan, Teodosije, Jefimija, Stefan Lazarević, Sima Sarajlija, Njegoš, Dučić, Rakić, Stevan Raičković... — naglašava Momir Vojvodić.

Petar Pašić | Glas javnosti
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: