Manastir Suvodal
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Manastir Suvodal  (Pročitano 1635 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Sr. Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 417



Pogledaj profil
« poslato: Mart 17, 2013, 11:50:43 pm »

**


MANASTIR SUVODOL


VEKOVI SVETLOSTI I TAME Od sjaja srpske srednjovekovne države iz doba Nemanjića, u ovom kraju nisu ostali praktično nikakvi tragovi. Barem ne pouzdano indentifikovani. Zasigurno se jedino zna da je istočna Srbija ušla u sastav države Nemanjića u XIII veku, nakon pobede kralja Milutina nad bugarskim kraljem Šišmanom. To je zapisano u Cetinjskom letopisu.

Malo je tragova o životu i stradanju naroda tokom petovekovnog robovanja pod Turcima. Crkvene arhive, u kojima je takvih tragova jedino moglo i biti, nestale su u ratovima sa Turcima i kasnije Bugarima. Zato iz tog gotovo mističnog doba, kao iskre iz tame, svedoče manastir Suvodol, posvećen rođenju Presvete Bogorodice kod sela Selačka, i manastir Sv. Petra i Pavla kod sela Grlište. Iz turskog vremena, najzanimljiviji su spomenici Radulbegov konak i stara vodenica u samom centru Zaječara.


MANASTIR SUVODOL Nalazi u ataru sela Selačke, 26 km od Zaječara. Smešten je u dolini Selačke reke na jednoj zaravni usečenoj u severnoj strani planine Manastirska Glama ispod visova Janošica (992m), Vetren (500m) i Treska (1025m). U blizini manastira se nalaze tri pećine. Posvećen je rođenju Presvete Bogorodice.

Podaci o nastanku Bogorodičinog manastira, kako Suvodol često nazivaju, veoma su skromni: zna se da je nastao još u 11. veku, između 1004. i 1008. godine, kada je Vizantija osvojila vidinsku oblast. O tom vremenu govore zapisi putopisca Sopiensa don Šopa, a i neki sačuvani spomenici. Već krajem istog veka crkvu su srušili Kumani, a njenom zatiranju doprinela su i neka druga lutajuća plemena.

Prema predanju, crkvu je obnovio kralj Milutin, da bi konačni oblik dobila u vreme kneza Lazara. O tom periodu nema pisanih podataka. Sačuvan je samo Marinkov jevanđelistar, s kraja 14. veka, koji je sa još nekoliko dokumenata poklonjen Srpskoj kraljevskoj akademiji. I o kasnijim periodima podaci su veoma skromni. Ostao je zapis Josifa Pančića - koji je sa svojim licejcima boravio u Suvodolu 1863. godine — da je manastir obnovljen u potpunosti i crkva živopisana 1645. godine. Sve arhive ovog manastira uništene su u ratovima: stara za vreme srpsko-turskog, a nova u vreme sukoba sa Bugarima.

Na mestu gde je bila stara crkva podignuta je nova, osvećena 1869. godine. Tom prilikom, prema svedočenju učesnika ovog čina, episkop Evgenije ugradio je u oltar delić moštiju svetog Pantelejmona, pa se od tada govori o isceliteljskoj moći ovog mesta, a posebno "svete vode", koja i danas teče iz česme, u porti manastira. Narod govori da ova voda pomaže obolelima "od stra', od živci, padajuću boles', od glavobolje i tuberkuloze, a dobra je i za vid".

Stara crkva je bila građena u vizantijskom stilu, u obliku krsta, a nova je jednokupolna građevina pravougaone osnove. Unutrašnjost manastira ukrašavaju freske novijeg datuma, ikonostas izveden u stilu neoklasicizma i ikone iz druge polovine 19. veka koje imaju visok umetnički kvalitet.

Okolina manastira je izuzetno atraktivna.

Pripremio: Vuksan Cerović
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: