Skorašnje poruke
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
Muzika « Skorašnje poruke
Stranice: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
 1 
 poslato: Mart 09, 2017, 03:55:16 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

BOGOLJUB TEOFIL PETRANOVIĆ
(Drniš, 1830 — Šibenik, 1887)


BOGOLJUB PETRANOVIĆ KAO SAKUPLJAČ NARODNIH PJESAMA

I

Bogoljub (Teofil) Petranović rođen je u Drnišu 1830, a umro u Šibeniku 1887. godine. Završio je bogosloviju u Zadru, i rukopoložen za prezvitera, 1852. U toku desetogodišnjeg službovanja u Dalmaciji Petranović se pokazao kao vrijedan učitelj i organizator srpskih škola. Osnovao je škole pri manastiru Praskvici u Paštrovićima i na Kosovu, da bi potom bio naimenovan za starješinu manastira Savine u Boki i rektora kaluđerske škole. Mjestom starješine najuglednijeg manastira u Boki i položajem rektora kaluđerske škole mogao je da bude zadovoljan i mnogo poznatiji kaluđer, ali Teofil je bez predomišljanja ostavio Savinu kad mu je 1862. godine ponuđeno mjesto učitelja Srpske škole u Sarajevu. Nije se obazirao na svoje slabo zdravlje kad se odlučio da ostavi sunčanu Boku, a morao je da zna da će mu se astma pogoršati u snjegopadnom Sarajevu. Ali nepokolebljivo ubjeđenje u ostvarljivost političkih planova kneza Mihaila Obrenovića jače je bilo od svega toga i odvelo je obrazovanog kaluđera u Bosnu. Upravo, otišao je u tursku pokrajinu na koju su i Ujedinjena omladina srpska i knez Mihailo gledali kao na srpsku teritoriju u najskorije vrijeme. Nacionalno egzaltiranom Petranoviću takva Bosna izgledala je kao obećana zemlja. Ne treba sumnjati u njegovu izjavu da je pošao u Sarajevo "sa plamenim oduševljenjem".

Turska vlast u Sarajevu gledala je s manje podozrivosti na ljude s austrijskim pasošem nego na došljake iz Srbije i Crne Gore. Osmanlijska uprava smatrala je da su austrijski državljani relativno pogodni službenici, jer je sve eventualne sporove s njima lako bilo riješiti preko Austrijskog konzulata u Sarajevu. I Beč je izbjegavao da zbog sitnih stvari dolazi u konflikte s Portom zato što se tada bavio dubljom politikom za kasniju okupaciju Bosne i Hercegovine. U takvim okolnostima učitelji i sveštenici iz Austrije lako su dobijali odgovarajuća mjesta u turskoj Bosni i Hercegovini. Međutim, Pravoslavna opština sarajevska bila je podstaknuta sugestijom iz Srbije da uputi poziv igumanu Savine, jeromonahu Teofilu Petranoviću. Srbija je preporučila čovjeka koji razumije značaj prosvjetnoga i kulturnoga rada kao predspreme za ustanak raje u Bosni i Hercegovini. Izgleda da je srpska vlada zapazila, preko svojih povjerenika, Petranovićev uspješni rad u Dalmaciji i onda se postarala da preduzimljivi kaluđer dođe u Bosnu. U vrijeme velike aktivnosti bugarske crkve protiv Fanara, crkveni i politički krugovi u Srbiji nastojali su da dovedu u Bosnu energične i preduzimljive ljude. Srpska crkva u Srbiji, Austriji i Crnoj Gori nastojala je da preko svojih povjerenika oslabi uticaj bosanskih fanariotskih vladika koji su svoje interese usaglašavali s interesima osmanlijskih vlasti u Turskoj. Posebna pažnja Beograda prema Petranoviću temeljila se svakako na jakom povjerenju u njegove sposobnosti koje je ispoljio u Dalmaciji. Beogradski arhiepiskop Mihailo, vrlo aktivna ličnost u političkom životu Srbije, preporučio je Srpskom učenom društvu da objavi narodne pjesme koje je skupio Petranović. A Knez Mihailo je preporučenu zbirku nagradio sa sto dukata i naredio da se knjiga štampa u Državnoj pečatnji pod najpovoljnijim uslovima. Inače, Petranović je kao povjerenik srpske vlade u Bosni dobijao više novčane potpore nego ijedan drugi povjerenik. Na primjer, Bogdan Zimonjić sa još tri druga dobijao je 16, a sam Petranović 25 dukata. A za razliku od nekih drugih učitelja u Srpskoj školi u Sarajevu, koji su platu dobijali u čaršijskim grošima, Petranović je dobijao u turskim. To je značilo da je svaki dukat koji je primio bio skuplji za sedam do osam groša.

Petranović je odbio u Bosni i najlaskavije ponude fanariota. Nije prihvatio episkopsko dostojanstvo, niti arhiepiskopsku stolicu koju mu je nudila grčka crkva. Očigledna je činjenica da je Fanar pokušao da korumpira opasnog protivnika. Odbijanje visokih crkvenih položaja sasvim je usaglašeno s političkim stavovima nacionalnog borca Petranovića, ali ovaj njegov stav definiše i povjereničku obavezu prema srpskoj politici koja ga je dovela u Bosnu. On je cijenio ukazano povjerenje, pa je za vrijeme svoga boravka u Sarajevu od 1862. do 1869. godine neprekidno širio srpsku propagandu, nastojao da pokaže da srpski živalj u Bosni ima bogatu duhovnu tradiciju, popularisao politiku i ugled Rusije, da bi najposlije prešao na organizovanje ustaničkih četa protiv Turaka.

Petranović je u Sarajevu bio na čelu odbora koji je imao cilj da se iskorjenjuje pogrdni naziv Vlasi, a da se populariše ime Srbin. Fra Grga Martić, koji je živio u Sarajevu u isto vrijeme kada i Petranović, sjeća se 1906, u svojim Zapamćenjima, da je Teofil Petranović bio glavni organizator srpske propagande u Bosni. Vladislav Skarić, odličan poznavalac sarajevske prošlosti, veli da je Teofil bio duša srpskog pokreta u Sarajevu i da je rukovodio srpskim odborom koji je imao "revolucionarnih ciljeva". Jovan Skerlić dokazuje da je Omladinsko društvo u Sarajevu osnovano 1866. godine, kada i Spomenica u Temišvaru i Srbenda u Pragu. Javno se zvalo Društvo za kupljenje narodnih umotvorina, a u stvari bilo je središte omladinskog pokreta u Bosni.

Petranović se odmah po dolasku u Sarajevo zauzeo da suzbija austrijsku propagandu koju su najviše širili franjevci. Ocijenio je da se mlađi franjevci mogu vještom propagandom, zauzimanjem i novčanom potporom iz Beograda okrenuti na srpsku stranu, pa je uspio da stvori neslogu između starih i mladih fratara. Srpska vlada je cijenila predloge Bogoljuba Petranovića, pa je svoje političke poteze prema franjevcima planirala na osnovu njegovih izvještaja i sugestija. Arhiepiskop Mihailo pribavljao je Petranovićeve predloge i podnosio ih srpskoj vladi.

Borba protiv grčkih vladika bila je važna oblast Petranovićeva političkog rada u Bosni. Kroz nastavu istorije u Srpskoj školi potencirao je neprijateljske poteze Carigradske patrijaršije prema srpskoj crkvi, ujedno preduzimao je i praktične poslove u borbi protiv fanariota u Bosni. Petranović je preko novosadske Zastave predstavljao fanariotskog mitropolita Dionisija kao "zloglasnog neprijatelja Srba, rušitelja srpskih škola i progonitelja naprednih učitelja". Dokazivao je da postupci grčkih vladika predstavljaju "groznu i užasnu sliku njihove krajnje pokvarenosti". Dokazuje on da se hrišćanska crkva ruši, jer grčke vladike "pri tajnama vrše nečovječnu i strašnu ulogu najprepredenije i najužasnije policije turske". U opširnom radu Običaji srpskog naroda u Bosni, Petranović opisuje fanariotsko koristoljublje i njihovu turkofilsku politiku. Pjesma koju je napisao povodom smrti Jova Bilbije, nacionalnog pregaoca iz Bosne, odlično pokazuje kako je prezviter Teofil duboko mrzio fanariotsko sveštenstvo. Poslije nabrajanja zala koja je narod pretrpio od fanariota u Bosni, pjesma prelazi u kletvu: "Hrana im prokleta i kap vode naše".

Romantičarski uzbuđeni Bogoljub Petranović nastojao je da se što više populariše Rusija kao moćna slovenska i pravoslavna carevina i zaštitnica Srba u Turskoj. Istovremeno je preduzimao mjere da Rusija što više pomogne materijalno Srbe u Bosni. Ovo njegovo nastojanje imalo je vrlo praktičan značaj — trebalo je bosanskom nepismenom svijetu, koji se priprema za oružani ustanak protiv Turaka i fanariota, predstaviti Rusiju kao slovensku zemlju koja ima svoju nezavisnu crkvu i koja preko novčane pomoći izliva ljubav prema bosanskim Srbima. Svaki bosanski seljak kome je objašnjena veličina Rusije mora da je osjećao ponos što je, kao Sloven, dio jednog moćnog naroda. Učitelj i jeromonah Teofil sačekivao je pazarnim danom seljake na sarajevskim prilazima i objašnjavao im šta su i ko su Srbija i Rusija. Morao je ubjedljivo djelovati kao čovjek na čiju je preporuku Rusija poslala novčanu pomoć od po pedeset dukata godišnje na dvadeset novih škola u Bosni.

Romantičarsko raspoloženje nije dozvolilo nacionalnim radnicima u Bosni, kao uostalom i mnogim članovima Ujedinjene omladine srpske u Vojvodini, da sagleda suštinu evropskog političkog kompleksa. Dok se svijet na Balkanu do usijanja zagrijevao Rusijom i gajio najbolje nade u slovensku predvodnicu, ruski dvor je 1865. i 1866. godine preduzimao diplomatske mjere da ne dođe do rata na Balkanu. Rusija je tada izgrađivala željezničku mrežu i nastojala da se prvo ekonomski stabilizuje, pa joj nijesu odgovarali ratovi i ustanci oko kojih bi se morala angažovati. Ruski car je savjetovao srpskoj vladi 1865. godine da ne održava proslavu pedesetogodišnjice takovskog ustanka, a 1866. nagovarao je kneza Mihaila Obrenovića da učini zvaničnu posjetu sultanu. Ovi potezi izvođeni su vrlo oprezno, a panslavisti i romantičari, kao Bogoljub Petranović, ushićivali su se Rusijom i čekali od nje spas za srpski narod na Balkanu. I kad su 1878. godine propali svi planovi za oslobođenje Bosne i Hercegovine, Petranovića je i dalje oduševljavala Rusija i njena snaga — osjećanje koje je gajio nekoliko decenija nije moglo lako da splasne.

Po širini zamišljenih planova Petranović je bio romantičar, ali umio je da iskoristi raspoloženje narodnih masa u Bosni i Hercegovini i političku klimu u Evropi za intenzivnu srpsku propagandu, koja je imala za krajnji cilj dizanje oružanog ustanka protiv Turaka. Pošto je propagandom pripremljen teren, prešao je Petranović 1868. godine na organizovanje ustaničkih četa. Iz spiska njegovih "ustalaca", koji je dostavio srpskoj vladi, vidi se da je bio organizator širokih razmjera. Organizovao je čete u Osječanima, Glasincu, Jahorini, Kosatiću, Borku, Zagorju, Lovnici, Konjicu, Lijevnu, Dobrunu, Mileševi, Prijepolju i Pljevljima. Izlažući se najvećem riziku, redovno je spremao izvještaje srpskoj vladi o svom radu i kretanju političkog barometra u Bosni. Kako to sam kaže, Petranović je "junačke radnje spremio bio za Srpstvo i Srbiju, kako prvi srpski top pukne na Drini, da se čete na najpovoljnijim tačkama nađu". Ali, taman kad je bio razvio ustaničku aktivnost, morao je da napusti Bosnu.

Turske i fanariotske vlasti tražile su zgodan povod da se riješe Petranovića, ali samo konkretni dokazi o antidržavnoj djelatnosti mogli su da protjeraju austrijskog podanika. Kad je uhvaćena čestitka knezu Mihailu Obrenoviću, kojom su sarajevski Srbi izrazili oduševljenje zbog oslobođenja srpskih gradova, paša je imao otvorene dokaze i odmah je naredio Pravoslavnoj opštini sarajevskoj da otpusti iz službe Petranovića. Uticajni ljudi zauzimali su se za učitelja Teofila, ali protivnici su stalno podrivali položaj osumnjičenog jeromonaha, te paša 1869. godine "nasrne ognjevito na općinu da će ih surgunisati" ako Petranoviću ne otkaže posao.

Petranović je bio žustar i prijek čovjek i zato je imao više ličnih neprijatelja. Njegove objavljene polemike i sačuvana pisma to dobro pokazuju. Mrzjeli su ga ljudi koji su bili ekonomskim interesima vezani za fanariotske vladike. Imao je elokventni Teofil neprijatelja i među imućnim trgovcima koji nijesu bili radi kavzi, jer su se zbog imovine plašili buna i prevrata. Petranović najviše okrivljuje trgovce za svoje progonstvo: "Po turskom poznavanju ljudi ja sam i sad mogao biti u Bosni, ali naši neki trgovci, Brankovići, podle udvorice turske jednako predstavljali su turskoj vladi kako sam ja opasan duh za državni mir..." — kaže Petranović u pismu srpskoj vladi. Davao mu je podršku samo prost narod koji je izgnanika iz Bosne "listom izpratio dva sahata, od Sarajeva do Ilidže".

Ubrzo poslije protjerivanja Petranović je došao u Beograd i zadržao se u srpskoj prijestonici do novembra 1870. godine. Za to vrijeme postigao je dogovor s Namesništvom o nastavljanju propagandnog rada u Lici i Dalmaciji. Dobio je novčanu potporu u visini godišnje plate koju je primao u Sarajevu. Pošao je u svoje rodno mjesto Drniš, nastanio se u kući svoga brata i nastavio nacionalno-politički rad s nesmanjenim oduševljenjem. [...]

Dr Novak Kilibarda

Predgovor knjizi "Srpske narodne pjesme iz Bosne i Hercegovine, lirske", sakupio Bogoljub Petranović, Knjiga I, "Svjetlost" OOUR Izdavačka djelatnost, Sarajevo, 1989.

 2 
 poslato: Mart 09, 2017, 03:04:40 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

TRI METERA SOMOTA
narodna
kafanska, bećarac


Tri metera somota, zar te nije sramota,
što ti ljubiš mladog momka, matora devojka.

Tri metara i još tri, malo suknju podigni
a gaćice skidaj dole, tako baća vole.

Tri metera od cica, curu hvata groznica
hvataće je i kolera, što nema švalera.

Odkud tebi Marice svilene rukavice,
kupio mi pandur Đura, da mu budem cura.

Široka je avlija, mati viče Marija!!!
a Marija na Dunavcu vozi se u čamcu.

Sve devojke matore treba da se zatvore
da ne ljube mlade momke, matore devojke.

A i momci matori, baš su pravi zlotvori,
oni jure cure mlade, pa im svašta rade.

YouTube: Vožd — Tri metara somota

 3 
 poslato: Mart 09, 2017, 02:45:24 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
**

RASLA MI JE TITRA I NERANDŽA1

Rasla mi je, rasla titra i nerandža,
Aj, usred dvora Lazina.

Pod njom sedi, Lazo, gospođa Jerina,
Aj, stara majka Lazina.
Na krilu joj spava mila snaha mlada.

Aj, prva ljubav Lazina.
Otud ide Lazo sa cvećem u ruci,
Aj, daruje nevestu.

1 "Iz starog albuma", priredio Ivo Cenerić, Muzičko izdavačko preduzeće, Knjaževac

YouTube: Joca Mlinko-Mimika — Rasla mi je, rasla, titra i nerandža
YouTube: Radmila Dimić — Rasla mi je titra i nerandža
YouTube: Danica Jovanović Obrenić — Rasla mi je titra i nerandža

 4 
 poslato: Mart 09, 2017, 02:31:48 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
**

POD BREGOM SE JELA RAZGRANALA1

Pod bregom se jela razgranala, jela razgranala,
Pokraj jele lipa procvetala, lipa procvetala,
A pod lipom zaspala devojka, zaspala devojka,
Pod glavom joj snopak deteline, snopak deteline...

1 "Iz starog albuma", priredio Ivo Cenerić, Muzičko izdavačko preduzeće, Knjaževac

YouTube: Braća Kapugi — Pod bregom se jela razgranala 1942.
YouTube: Dragan Krkić — Pod bregom se jela razgranala
YouTube: Jelena Tomašević — Pod bregom

 5 
 poslato: Januar 02, 2017, 11:46:02 pm 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
**

SUD DJEVOJAČKI.1
Iz Slavonije.

Tri djevojke cvieće posijale,
     Pripjev: Oj nevjero!
Brdom smilje, a dolom bosilje.
Navadi se momče neženjeno,
Te počupa cvieće djevojkama.
Al' djevojke mrežu ispletoše,
Uhvatiše momče neženjeno:
Jedna veli: Da ga sažežemo;"
Druga veli: Da ga protjeramo;"
Treća veli: Da ga objesimo;"
Al' govori momče neženjeno:
"Nisam zlato, da me sažežete;
"Nit sam hulja, da me protjerate;
"Već sam junak da me objesite
"O zlu drvu, djevojačkom grlu."
                  
                          (Iz Vukove sbirke.)

TRI DEVOJKE CVEĆE POSEJALE2

Tri devojke cveće posejale,
brdom smilje, a dolom bosilje.
Navadi se momče neženjeno,
te počupa cveće devojkama.

1 Franjo Ksaver Kuhač: Južno-slovjenske narodne popievke [Chansons nationales des Slaves du Sud] , U Zagrebu 1879.
2 Po pevanju Danice Jovanović


YouTube: Danica Jovanović — Tri devojke cveće posejale

 6 
 poslato: Januar 02, 2017, 07:03:19 pm 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

ŠIROKO JE LIŠĆE OROVO
na bas, Veliki Šenj

Široko je lišće orovo
široko je lišće, aj, orovo
Široko je lišće orovo
pod njim mladi Jovo bolovo
Često njemu majka dolazi
u marami grožđe donosi:
Možeš li mi, sine, preboljet?
Ja ti majko moram umrijet. / Projekat Rastko

YouTube: Duet Đurić & Runjajić — Široko je lišće orovo
YouTube: Jovan Milošević — Široko je lišće orovo
YouTube: Zora Drempetić — Široko je lišće orovo
YouTube: Snežana Babić — Široko je lišće orovo

 7 
 poslato: Januar 02, 2017, 04:15:06 pm 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

JOVA RUŽU KROZ SVIRALU ZOVE


Jova Ružu kroz sviralu zove:
— Ajde Ružo da čuvamo ovce.
Ja ću ovce a ti ćeš jaganjce.

— Ne smem, Jovo,
Karaće me majka.

— Ako kara, izbit' te neće.
Ako bije, oterati neće.
Ak' otera, beži meni, Ružo.
Moji su ti dvori otvoreni,
U ponoći kao usred dana.

YouTube: Ivana Pandurović i Zoran Savić — Jova Ružu kroz sviralu zove
YouTube: Miladin Jelić — Jova Ružu kroz sviralu zove

 8 
 poslato: Januar 02, 2017, 03:43:06 pm 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

SAZDADE SE CRNI OBLAK

Ej...
More, sazdade se crni oblak,
more, toj ne beše crni oblak,
more, već toj beše silna vojska,
more, pravo tegli za Binjacu,
more, plače pčinja sirotinja.

Ej...
More, zapazila deli agušica
more, dig se, dig se, deli Aguš Ago,
more, tvoje selo zapaljeno,
more, tvoja deca podigana.
More, plače pčinja sirotinja.

Ej...
More, daj mi, daj mi moju pušku,
more, moju pušku, brzometku,
more, mnogo puške ispucaše,
more, mnogo majke zaplakaše.
More, plače pčinja sirotinja.

YouTube: Srđan Kitanović — Sazdade se crni oblak
YouTube: Milan Vasić — Sazdade se crni oblak

 9 
 poslato: Decembar 28, 2016, 05:37:39 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*

Jordan Nikolić, čuvar muzičke iskoni


VRAĆANJE STARE PESME

PRIŠTINA — Jordan Nikolić, legenda starosrpskog pojenja pesama nastalih pre Kosovskog boja, drži se onoga što je davno rekao Bora Stanković: "Staro mi dajte, ono što vidiš na suvo bosiljku." Ovaj ponosni Prizrenac uskoro će proslaviti 45 godina umetničkog rada. Tim povodom kaže:

Pevam iskonsku pesmu, nastalu pre jednog milenijuma. Te pesme znače koliko i srpske svetinje po Kosovu i Metohiji. Nažalost, do pre nekoliko godina one su bile kao i druge svetinje negde u zapećku sa kojih smo pepeo skidali neprevaziđena Mara Đorđević i ja — kaže Nikolić.

Nikolić veruje da je sa Majom Đorđević uspeo da pesmom zabeležimo starost Srbije, da stihom i pojenjem ostavimo trag o tome kakva je Srbija bila. Stara srpska pesma nastala uz prizrensku Bistricu na Šari, uz Moravu od Vranja do Smedereva, u Ohridskoj župi uz Ibar i Drinu, traje duže od bilo koje pisane reči, smatra on. — Njen izvorni iskonski zvuk stariji od arapskog i turskog melosa govori o srpskom trajanju i življenju koje, uveren sam, neće nestati niti utihnuti — kaže Nikolić.

Ponosan je što je u susret jubileju ponovo pevao na Šari među svojim Prizrencima Srečanima i Sirinčanima, naslednicima iz njegove etimološke pesme.

Iako je u riznici Radio Beograda sačuvao stotinak pesama koje stručnjaci nazivaju trajnim, ne postoji ona koju bi izdvojio.

Svaka od njih u ritmičkom i melodijskom smislu predstavlja raritet. "Procvetala grana jorgovana", "Stojan" ili "U selu kavga golema" iskopane su iz nekog etimološkog zapisa prepevane pošto su sačuvane negde u sećanju gorštaka na obroncima Šare, Koritnika, Miroča i pod zabitima Makedonije. Staro mi dajte, iskonsko arhaično, ono što je duša Dušanovog grada carskog Prizrena — kaže Nikolić.

Nikolića raduje to što se vraća vreme stare srpske pesme. Sa muzičke scene nestaju melosi Tigra i Eufrata.

Donedavno je bilo drugačime. Dok biste putovali uz Moravu i Ibar kad biste uključili lokalne radio-stanice, činilo vam se da ste u Indiji, Azerbejdžanu ili, u najbolju ruku, u Turskoj. Danas se polako stara srpska pesma budi.


Neđeljko Zejak | 31.05.2006. | Blic

 10 
 poslato: Decembar 28, 2016, 01:46:36 am 
Započeo Angelina - Poslednja poruka Angelina
*


G e o r g e  M i c h a e l
London, 25.06.1963 — Goring-on-Thames, 25.12.2016.


Džordž Majkl (pravo ime Jorgos Kirjakos Panajotu), poznati engleski pevač, tektopisac i muzički producent, rođen je 25. juna 1963. godine u Londonu. Njegov otac, Kyriacos Panayiotou, grčkog porekla, sa Kipra, preselio se u Englesku tokom 1950-ih i promenio svoje ime u Jack Panos.
Džordž Majkl je karijeru započeo 1981. u grupi "Wham!" koja je tokom 80-ih imala velik hit "Wake me up before you go-go". Nakon raspada benda, Majkl je započeo uspešnu solo karijeru, 1987. Od 1983. objavio je pet studijskih albuma, od kojih poslednji "Patience" 2004. godine, koji su prodati u tiražu od gotovo 100 miliona primeraka.
Preminuo je iznenada 25. decembra, na katolički Božić.


A DIFFRENT CORNER

I'd say love was a magical thing
I'd say love would keep us from pain
Had I been there, had I been there

I would promise you all of my life
But to lose you would cut like a knife
So I don't dare, no I don't dare

'Cause I've never come close in all of these years
You are the only one to stop my tears
And I'm so scared, I'm so scared

Take me back in time maybe I can forget
Turn a different corner and we never would have met
Would you care

I don't understand it, for you it's a breeze
Little by little you've brought me to my knees
Don't you care

No I've never come close in all of these years
You are the only one to stop my tears
And I'm so scared of this love

And if all that there is is this fear of being used
I should go back to being lonely and confused
If I could, I would, I swear

If I could, I would, I swear


JESUS TO A CHILD

Kindness in your eyes
I guess
You heard me cry
You smiled at me
Like Jesus to a child

I'm blessed
I know
Heaven sent
And Heaven stole
You smiled at me
Like Jesus to a child

And what have I learned
From all this pain
I thought I'd never feel the same
About anyone
Or anything again

But now I know
When you find love
When you know that it exists
Then the lover that you miss
Will come to you on those cold, cold nights

When you've been loved
When you know it holds such bliss
Then the lover that you kissed
Will comfort you when there's no hope in sight

Sadness in my eyes
No one guessed
Or no one tried
You smiled at me
Like Jesus to a child

Loveless and cold
With your last breath
You saved my soul
You smiled at me
Like Jesus to a child


YouTube: George Michael — A Different Corner Live On BBC Parkinson Show
YouTube: George Michael — Jesus To A Child

Na koncertu "Rock in Rio" 1991. godine, Majkl je upoznao modnog dizajnera Anselma Felepa (Anselmo Feleppa). Dve godine kasnije Felepa je umro od posledica AIDS-a. 1993. godine Majkl mu je posvetio pesmu "Jesus to a Child".

Stranice: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10