Zlatko Glamočak (1957)
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
LIKOVNA UMETNOST « VAJARSTVO « Srpski vajari « Zlatko Glamočak (1957)
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Zlatko Glamočak (1957)  (Pročitano 9425 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« poslato: April 22, 2012, 03:31:01 pm »

*

ZLATKO GLAMOČAK




Zlatko glamočak, skulptor


Rođen je 1957. u Bihaću. Završio je FLU i poslijediplomske studije u Beogradu. Obrazovanje nastavio u Veneciji i Parizu. Izlagao je na više od 100 kolektivnih izložbi, salona i sajmova u zemlji i inostranstvu. Član je ULUCG-a od 1992. Živi u Parizu. Dobitnik je nagrada: Zlatno dlijeto na Proljećnoj izložbi ULUS-a, Beograd, 1986; Nagrade salona za skulpturu, Nagrade publike; Otkup Regionalnog fonda moderne umjetnosti, na Proljećnom salonu Clichy, Pariz, 1992; Nagrade za najbolju samostalnu izložbu u 1999. godini ULUCG-a, Podgorica, 2000.

/Born in 1957. in Bihać. Graduated from FLU and post-diploma studies in Belgrade. He has continued his education in Venice and Paris. He has exhibited on more than 100 group exhibitions, salons and showrooms in country and abroad. Member of ULUCG from 1992. Lives in Paris. He is the winner of the following awards: Golden chisel at the Spring exhibition of ULUS, Belgrade, 1986; The Salon of sculpture award, The award of public; Redemption of the Regional Fund of modern arts, Spring Salon Clichy, Paris, 1992; Award for the best independent exhibition in 1999, ULUCG, Podgorica, 2000./ Vajarska kolonija Danilovgrad

Fotografija: Vojvodina cafe
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #1 poslato: April 22, 2012, 03:48:19 pm »

*

ZLATKO GLAMOČAK — Corpus Separatum






Zlatko Glamočak, Corpus Separatum
en cm : 440 x 288 x 35 et 170 x 65 x 52






"Eine kleine Nachtmusik I" en cm: 180 x 64 x 58
l'extase de Sainte Thérèse en cm : 170 x 65 x 25, polyester
Détail de "L'extase de Sainte-Thérèse"

Fotografije skulptura preuzete sa: artentete.org
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #2 poslato: April 22, 2012, 04:13:23 pm »

*

ZLATKO GLAMOČAK — SKULPTURE


GOVOR MESA I KRVI

I ako je apstrakcija poznog modernizma potisnula figurativnu umetnost, ona povremeno obnavlja svoje unutrašnje potencijale i tada učestvuje u formiranju "slike epohe". Od sredine veka, figuracija se u umetnosti pojavljivala u nekoliko diskontinuiranih ciklusa. Medu novijim figurativnim "stilovima" važniji su bili nova figuracija pedesetih, pop-art šezdesetih, hiperrealizam sedamdesetih i transavangarda osamdesetih. Figurativno slikarstvo i skulptura u XX veku stalno su postojali, s tim da su bivali potiskivani na umetničke margine usled velikog pritiska avangardi i drugih radikalnih shvatanja, mnogobrojni vrsta apstrakcije, postobjektne prakse itd.
 
Osnovno svojstvo figurativnih stilova jeste njihova eksplicitna literarnost. Upravo se može reći kako je poetička naracija temeljna struktura smisla svake predmetne umetnosti. U tom tematskom sloju formira se i svojevrsna “poruka” koju autor svojim delom odašilje prema posmatraču i ona može biti najrazličitijih vrsta. Repertoar je izuzetno veliki: od opštih humanističkih sadržaja. preko ličnih, autobiografskih izraza. do eksplicitno političkih iskaza. Primetno je. takođe, da "čistih" formi zapravo i nema — redovno je reč o preplitanju tema poteklih iz više izvora. Jednu takvu, sadržajno složenu plastičku umetnost možemo videti i na izložbi Zlatka Glamočaka u Galeriji ULUS-a.
 
Glamočak je u Jugosiaviji nedovoljno poznat autor (uzrok tome je pre svega njegov neprekidni boravak u Parizu od 1984. godine), stoga treba učiniti sledeće napomene: roden je u Baru 1957; Fakultet primenjenih umetnosti završio je u Beogradu. Pored brojnih samostalnih i grupnih izložbi treba posebno navesti njegovo učešće na problemskim izložbama "Figuracija na kraju milenijuma". "Aspekti moderne skulpture" i "Telo u svim stanjima" na kojima se našao u najreprezentativnijem društvu aktuelnih umetnika, poput Žan-Mišela Baskia, Robera Kombasa, Kita Heringa, Roberta Mapeltorpa, Helmuta Njutona. Arnult'a Rajnera. Đine Pejn itd.
 
Ono što je privuklo pažnju na Glamočakovu skulpturu jeste specifični plastički izraz koji se nalazi u istom poctičkom krugu (da navedemo samo jugoslovenske umetnike) sa Dadom Đurićem, Ljubom Popovićem, Urošem Toškovićem, Vladoni Veličkovićem. Zajednička esietička osobina im je "fenomenologija tragičnosti" kako je ovu pojavu u umetnosti definisao Lav Šestov imajući u vidu filozofske ideje Ničea i literarne likove Dostojevskog.
 
U nedavnom intervjuu Glamočak je na sledeći način objasnio svoje kreativno shvatanje: "U prikazivanju neregularnih situacija polazim od tri termina: ljepota, tragično i ludo… Ja sam za potpunu revalorizaciju te vrijednosti (ludosti — J.D.) u umjetnosti. No, u situaciji kad imamo permanentno nadiranje ludila, od političkog do ekonomskog, a ako smo uz to pristali da slijedimo vode u njihovim ne baš normalnim zahvatima, zašto ne bismo to učinili i sa umjetnošću koja je mnogo bezazlenija od njih?" Ovim iskazom je opisan njegov plastički "morbidarijum" koji čine predstave smrti, fizička i duhovna patologija, ružno, raspadanje,  truljenje… — dakle oni znaci vremena koji redovno upućuju na još jedan kraj veka, ovoga puta i milenijuma.
 
Ova izvitoperena, nastrana, ekscentrična figuralna ekspresivnost nastoji da kod gledalaca izazove osećanje gadenja. mučnine, jednog krajnje neprijatnog svedočenja u prizorima kojima se nevoljno prisustvuje. Pregršti kostiju koji se u nekim njegovim radovima neposredno vide, dok su u drugiina sadržaji izloženih predmeta — na primer u mrtvačkim kovčezima, stvaraju u posetioca dve slike: jednaje svakako najnoviji krvavi raspad jedne evropske države, a drugi je performans "Balkanski barok" Marine Abramović sa ovogodišnjeg venecijanskog Bijenala. I dok se u prvom slučaju radi, po izgledu, o drastičnom delu koje je nastalo kao neposredna reakcija na jugoslovenski građanski rat, u drugom se nikako ne može govoriti kao o refleksiji na Marinin rad iz jednostavnog razloga što Glamočak tu vrstu specifične plastike radi već niz godina. Ipak treba naglasiti da je najnovija domaća ratna trauma na izrazito uspešan način u ovim primerima pokrenula kreativne mehanizme u najsenzibilnijim autorima. Posledice rata vremenom će izbledeti — ostaće velika dela koja su njime izazvala: Zlatko Glamočak spada u umetnike koji su ih sasvim sigurno načinili.

 
Jovan Despotović, istoričar umetnosti i likovni kritičar
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #3 poslato: April 22, 2012, 04:14:13 pm »

*

VAJAR ZLATKO GLAMOČAK NA FESTIVALU U OBANJU


Poznati crnogorski vajar Zlatko Glamočak predstavnik je Crne Gore na jedanaestom Festivalu art bruta i umjetnost singulier u Obanju na jugu Francuske pored Marseja.

Festival koji je 31. jula i traje do 29. avgusta 2010. u znaku je jubilarne dvadesetogodišnjice svog postojanja. Ono što je Avinjon i njegov festival za pozorišnu umjetnost to je Festival u Obanju za likovnu umjetnost izraza izvan norme, na marginama, autsajderske, personalne ili art brut.  Prethodnim epitetima osobenosti ove vrste umjetnosti treba dodati i "umjetnost otpora", što je i naslov jednog od predgovora kataloga. Utemeljivač ovog festivala je ugledna francuska umjetnica Daniel Žaki (Danielle Jacqui).
 
Festival već odavno prevazilazi nacionalni značaj da bi ove godine sa 56 izlagača prerastao u festival internacionalnog karaktera. Počasni gost ove godine je američki predstavnik singularne umjetnosti Aleks Onil (Alex O'Neal).
 
— Pet godina ranije od čuvene pariske izlagačke hale Sveti Petar (Saint-Pierre) mi smo počeli da dajemo značaj ovoj umjetnosti. Iza nas je 20 uspješnih godina, i festival ima internacionalni značaj. Prisustvo predstavnika Crne Gore Zlatka Glamočaka, koji je dobio centralno mjesto na festivalu sa pet skulptura prirodne veličine i pet velikih crteža, za nas je neobično važno samim tim što on po formi ne odgovara definiciji art bruta kazala je Daniel Žaki.

Još jedno veliko internacionalno ime, Italijanka Bonaria Manca, izuzetne vitalnosti i šarma sa svojih 85 godina, je svojim prisustvom uveličala i otvaranje izložbe. Italijanska umjetnica se posebno osvrnula na izložbu radova Glamočaka, ocjenjujući da je crnogorski umjetnik sa pravom dobio centralno mjesto na festivalu.

— Skulptorsko znanje kojim Glamočak raspolaže dozvolila mu je da virtuozno izvede dva poprsja: poprsje Krsta Ivanovića i Popa Dukljanina u slavu svoje domovine", zapisao je između ostalog Kosta Mavrakis, profesor filozofije na francuskom univerzitetu i specijalista za savremenu umjetnost, u bogatom katalogu koji je propratio izložbu. (na slici je Glamočakovo djelo "Mala noćna muzika")
 
Zlatko Glamočak je jedan od najistaknutijih predstavnika savremene crnogorske umjetnosti. Rođen u Bihaću 1957, bio je kratko kao dijete u Nikšiću, pa pristao i ostao u Baru. Tu se školovao, pa završio Fakultet likovnih umjetnosti u Beogradu, kao i postdiplomske studije. Dvije godine proveo je  na specijalizaciji u Veneciji i Parizu, u kome stalno živi i radi još od 1986. Među najpoznatija djela ovog autora spadaju ciklusi: – "Veliki žderač" (1984) i "Portret dželata u 6. ujutru" (1985) koji su ga uveli u svijet atraktivnih svjetskih vajara. Zatim, naročito, kasnije i radovi "Ekstaza svete Tereze", "Corpus separatum" i "Eine kleine nachtmusic", te veliki reljefi koje radi u novije vrijeme. Dobitnik je nagrada: Petar Lubarda 2009,  Zlatno dlijeto na Proljećnoj izložbi ULUS-a, Beograd, 1986; Nagrade salona za skulpturu, Nagrade publike; Otkup Regionalnog fonda moderne umjetnosti, nа Proljećnom salonu Clichy, Pariz, 1992; Nagrade za najbolju samostalnu izložbu u 1999. godini ULUCG-a, Podgorica, 2000 ka i prestižne nagrade Petar Lubarda 2009.
 
Podsjetimo, Glamočak čini mnogo na popularizaciji crnogorske umjetnosti u Francuskoj, jer je tamo, kao ugledan umjetnik, na određen način vrlo uticajan.
 
Sljedeći festival je za dvije godine, tada će i Marsej postati evropski centar kulture u čemu i Obanj učestvuje, a Uroš Tošković i Krsto Andrijašević će predstavljati Crnu Goru.



    Glamočakovo delo "Mala noćna muzika"
 
R.P.A. | 13.08.2010. | Portal antika
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #4 poslato: April 22, 2012, 04:29:47 pm »

*
Zlatko Glamočak, vajar koga porede sa slavnim Frensisom Bejkonom


KAŽNJAVAM ZBOG RAVNODUŠNOSTI

Nastupio umotan u zavoje i gazu noseći pravi pravcati skelet na leđima. Može li sve biti predstavljeno i izloženo kao umetničko delo?

Nedavno otvorena autorska izložba Milosava Pješčića "Palp fikšn" u Galeriji Kulturnog centra Beograda predstavila je publici nove radove umetničke grupe Hard Soc. i njenog novog člana, vajara Zlatka Glamočaka.

Glamočak živi i radi u Parizu još od kraja osamdesetih. Izlagao je sa najvećim imenima svetske umetničke scene kao što su Žan Mišel Baskijat, Kit Hering, Ben, Sezar i mnogi drugi.

Njegovi radovi su zauzimali počasno mesto na važnim tematskim izložbama u Francuskoj. Muzejske rekapitulacije figurativne umetnosti na razmeđi vekova nisu mogle proći bez Glamočakovih "žrtava" koje je vajao paralelno sa ratom u Jugoslaviji kao svojevrsno "krvavo svedočanstvo", dok su se na beogradskim izložbama devedesetih izlagale ili potpuno apstraktne slike ili vesela figuracija novog ekspresionizma koja se nije ni izdaleka doticala opšte kataklizme.

Glamočakova instalacija u okviru izložbe "Palp fikšn" izazvala je burne reakcije i oduševljenja i krajnjeg negodovanja publike. Nekoliko posmatrača je na samom otvaranju sa besom uzvikivalo: "Ovo je zaista smrt umetnosti!", dok je autor nastupio umotan u zavoje i gazu noseći pravi pravcati skelet na leđima.

Izlagali ste rame uz rame sa vodećim imenima svetske scene. Koje izložbe su najznačajnije za vašu karijeru?

Najpre bih izdvojio izložbu "Aspekti savremene skulpture u Francuskoj" u Muzeju lepih umetnosti u Klermon Feranu. Tom izložbom je započeo proces decentralizacije kulture u Francuskoj. Fransoa Plušar i Fransis Paron, najuticajnija imena nove generacije likovnih kritičara koji su jako naklonjeni mom radu, zahtevali su tom izložbom da se javno obelodani po kom to kriterijumu oficijelna kritika i muzeji biraju i etabliraju "prvu ligu" likovnih umetnika. Tu su nastupali Baskijat, Komba, Šarf, Sezar, Bari Flanagan...

Zatim slede izložbe "Telo u svim stanjima", "Figuracija na kraju milenijuma" u galeriji Sent Etjen u Parizu i izložba "Čuti napisano" u Bato Lavoaru?

Izložbom "Čuti napisano" Fransoa Paron je promovisao svoju istoimenu knjigu u kojoj piše o Benu, Volfu Voštelu i o meni, između ostalih velikih imena. Knjiga postavlja jedno od ključnih pitanja i modernizma i postmodernizma: može li sada zaista sve biti predstavljeno i izloženo kao umetničko delo?

Često Vas porede sa Frensisom Bejkonom ne uviđajući velike razlike koje postoje između Vašeg i njegovog pristupa problemu terora kao aksioma civilizacije?

Bejkon predstavlja teror nad individuom, moje instalacije i bareljefi prikazuju teror sproveden nad celim kolektivom. Ko su zaista ti ljudi koji ginu "tamo daleko" a? Oni su ljudi kao i mi! Iako sam humanista, imam neutaživu potrebu da šokantnim prizorima "kažnjavam" ljude zbog njihove ravnodušnosti koja je i omogućila sve ovo što se desilo... kako kaže Anri Mišo "bez kazne nema ni slobode."


Srđan Đile Marković | 10.03.2001. | Glas javnosti
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: