Rista Vukanović (1873—1918)
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
LIKOVNA UMETNOST « SLIKARSTVO « Srpski slikari XX—XXI veka « Rista Vukanović (1873—1918)
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Rista Vukanović (1873—1918)  (Pročitano 5730 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« poslato: Decembar 17, 2015, 01:08:48 pm »

*





RISTA VUKANOVIĆ
(Bugovina kod Trebinja, 16.04.1873 — Pariz, 16.01.1918)


Rođen je u Bugovini kod Trebinja, odakle se, kao i svi Hercegovci bremeniti talentom i ambicijama, iz skromnog zavičaja otisnuo u svijet. Osnovnu školu je učio u Turn Severinu u Rumuniji, a gimnaziju u Beogradu. Godine 1890. kao državni stipendista upisao je slikarsku akademiju u Petrogradu, a poslije godinu dana je prešao u Minhen, gde je nastavio studije kod Antona Ažbea, a potom kod Vagnera.

Najviše je radio portrete i slike sa istorijskom tematikom i bio je jedan od najznačajnijih predstavnika minhenske impresionističke škole. Izlagao je na svim tadašnjim jugoslovenskim izložbama, a 1914. godine je učestvovao na izložbi u pariskom Salonu.

Babet Bahmajer, po završetku osnovne i više ženske škole, upisala se 1890. godine u privatnu slikarsku školu u Minhenu, gde se upoznala sa već poznatim i priznatim srpskim slikarom Ristom Vukanovićem. Između Bete i godinu dana mlađeg stasitog Hercegovca Rista, ubrzo se rađa ljubav, koja biva krunisana brakom, a supružnici 1898. odlaze za Beograd. Bračni par Vukanović 1899. godine dobija dozvolu Ministarstva prosvjete da naslijedi prvu srpsku slikarsko-crtačku školu od njenog osnivača Kirila Kutljika, poslije njegove smrti. [radiotrebinje.com]


Beta Vukanović (1872—1972) : Portret Riste Vukanovića, 1914.
71 × 72 cm
Narodni muzej u Beogradu
Izvor: arte.rs
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #1 poslato: Decembar 17, 2015, 01:36:24 pm »

*

RISTA VUKANOVIĆ — SLIKE






Guslar (Slepi guslar)
ulje na platnu
Narodni muzej u Beogradu
Izvor: amarti35.wordpress.com
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #2 poslato: Januar 01, 2016, 09:10:07 pm »

*

RISTA VUKANOVIĆ — SLIKE






Prve žrtve dahijske
Izvor: artnit.net


* * *

... Neposredno posle venčanja, avgusta 1898, oni su sa vajarom Simeonom Roksandićem priredili u Beogradu, od 20. septembra do 5. oktobra 1898, zapaženu i uglavnom hvaljenu izložbu radova u zgradi Narodne skupštine. Kako je ova izložba dočekana u Beogradu, najbolje kazuje podatak da je na otvaranju govorio onda najugledniji stručnjak, takođe Srbin nemačkog porekla, erudita, teoretičar umetnosti, poznavalac starina, arhitekta, čuvar i upravnik Narodnog muzeja Mihailo Valtrović. [...]

Istina je da su izložbu radova bračnog para Vukanović i vajara Simeona Roksandića neki prikazivači, poput uglednog Pavla – Paje Marinkovića, videli i tumačili pre svega kao zgodnu priliku da se Beograđanima predstavi slika Dahije, za koju je Risto Vukanović prethodno dobio prvu nagradu na izložbi učenika Minhenske akademije i srebrnu medalju na godišnjoj izložbi priređenoj u Minhenu... više » » »
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #3 poslato: Januar 01, 2016, 10:34:00 pm »

*

RISTA VUKANOVIĆ — SLIKE



 


Portret Bogdana Popovića (1863—1944)
Izvor: Stare srpske slike
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #4 poslato: Januar 20, 2016, 01:29:46 am »

*
ŽIVOT I UMETNOST


NA PAROVE RAZBROJ S'

U našoj novijoj umetnosti nije retkost da su supružnici ne samo pomagali jedno drugom nego i izrastali u posebne značajne ličnosti


VUKANOVIĆI

[...] Na velikoj Svetskoj izložbi u Parizu 1900. godine u paviljonu Kraljevine Srbije, među nekolicinom tada odabranih umetnika, pod prezimenom Vukanović svoje radove prikazalo je dvoje mladih. To ne bi bilo ništa neobično da žena nije bila poreklom Nemica, rođena kao Babeta Bahmajer u Bambergu 1872. godine. U ateljeu minhenskog slikara Antoana Ažbea upoznala je naočitog Hercegovca, godinu dana mlađeg Ristu Vukanovića (1873—1918). Zavodljivi "dugajlija" osvojio joj je srce i dvoje mladih ubrzo su se i venčali, i na svadbeno putovanje, umesto po Nemačkoj ili Evropi, krenuli su u svoju novu domovinu — u Srbiju.

Dolaskom u Beograd 1898. godine, Beta i Rista Vukanović odmah su pokrenuli niz akcija da bi oživeli umetnost u srpskoj prestonici. Iste godine osnovali su Udruženje srpskih umetnika za plastične umetnosti i muziku koje je, nažalost, trajalo svega pet godina, i sa Simeonom Roksandićem priredili veliku izložbu u sali Narodne skupštine (slike su dopremili na taljigama, preko turske kaldrme, sami ukucavali eksere i na zidove kačili slike). Učestvovali su i u pripremi radova za Svetsku izložbu u Parizu, u osnivanju Društva srpskih umetnika "Lada" 1904. godine i redovno su izlagali na izložbama ovog društva.

Međutim, njihov najvažniji zajednički rad po dolasku u Beograd bio je da nastave sa Crtačkom i slikarskom školom Kirila Kutlika, koja je prestala s radom nakon smrti njenog osnivača 1900. godine. Rista je preuzeo muško, a Beta žensko odeljenje škole. Kasnije su im se pridružili slikar Marko Murat i vajar Đorđe Jovanović. Sve do izbijanja balkanskih ratova i Prvog svetskog rata slikarska škola Riste i Bete Vukanović (koja je od 1905. godine prerasla u Umetničko-zanatsku školu) iznedrila je generaciju impresionista, poput Koste Miličevića, Milutina Rosića, Miodraga Petrovića, Stevana Stankovića, Milice Čađević, Anđelije Lazarević, Ane Marinković i drugih. Pedagoški rad Bete Vukanović nastavljen je i posle 1920. i trajao je sve do odlaska u penziju 1935. godine na mestu nastavnika crtanja i akvarelisanja na Umetničkoj školi.

Nerazdvojni u miru, Rista i Beta bili su nerazdvojni i tokom rata — Beta kao bolničarka prvo u balkanskim a potom u Prvom svetskom ratu, dok je Rista bio inspektor srpskih srednjih škola u više mesta u Francuskoj, otvorenih za decu iz Srbije pogođene ratom. U metežu Prvog svetskog rata sudbina je naglo rastavila bračni par Vukanović. Zbog teške bolesti koja ga je zadesila Rista Vukanović preminuo je početkom 1918. godine. Sahranjen je na vojničkom groblju u Tijeu, gde mu je supruga podigla spomenik koji je redovno posećivala. Naslućujući skori kraj, slikar je u Parizu izradio Betin portret, jedan od najlepših u srpskom slikarstvu tog vremena, koji je gospođa Vukanović (umrla 1972) kasnije poklonila Narodnom muzeju u spomen na rano preminulog supruga.

***

U prošlom veku često se dešavalo da se dvoje mladih umetnika zbliže i postanu nerazdvojni u umetnosti i u životu. Ako se to nije zbilo u ateljeu, kao u slučaju Riste i Bete Vukanović, onda se dogodilo na nekoj izložbi, putovanju ili u klasi nekog od profesora na likovnim akademijama. Između dva svetska rata uticaji iz Pariza i Umetnička škola u Beogradu odigrali su važnu ulogu u vaspitavanju i obrazovanju mladih ljudi, njihovom radu, druženju, a svakako i zbližavanju. Nova shvatanja umetnosti promenila su i poglede muškarca i žene prema samom umetničkom izrazu. Time što dvoje dele sudbinu zajedničkog života, ne znači da moraju isto i da razmišljaju, govore, slikaju i stvaraju. Zato se njihova dela često razlikuju, iako oboje polaze od istog nadahnuća i stvaraju u istom ili sličnom okruženju.

Petar Petrović | Politikin zabavnik • broj: 3112 • 2011
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: