Jasna Jovanov (1952)
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Jasna Jovanov (1952)  (Pročitano 5285 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« poslato: Decembar 14, 2015, 03:50:36 pm »

*





JASNA JOVANOV
(Novi Sad, 1952)


Celokupna karijera dr Jasne Jovanov, istoričara umetnosti i aktuelnog upravnika Spomen-zbirke Pavla Beljanskog, usmerena je ka iscrpnom istraživačkom radu i zaštiti kulturnog nasleđa. Rođena je u Novom Sadu, studirala je i odbranila magistarsku tezu na Filozofskom fakultetu u Beogradu, na Odeljenju za istoriju umetnosti, i doktorirala u Centru za interdisciplinarne i multidisciplinarne studije Univerziteta u Novom Sadu. Muzeološku karijeru započela je u Galeriji Matice srpske (1978—1992) najpre kao kustos Kabineta grafike, zatim Zbirke umetničkih dela XIX veka, a od 1987. bila je rukovodilac Odeljenja srpskog slikarstva i grafike od XVIII do XX veka. Bavi se istraživanjem srpskog slikarstva druge polovine XIX i početka XX veka, sa naglaskom na srpskim slikarima školovanim u Minhenu.

Od 1992. do 1999, pored istraživačkog rada, bavila se i novinarskim i scenarističkim poslovima, prevođenjem stručnih tekstova i beletristike, organizacijom izložbi i marketingom u umetnosti, a povremeno je bila angažovana u Muzeju savremene umetnosti i privatnoj galeriji "Pečat" u Novom Sadu. Od jula 1999. je upravnik Spomen-zbirke Pavla Beljanskog. Od oktobra 2008. godine, u zvanju vanrednog profesora, na Akademiji klasičnog slikarstva Univerziteta EDUCONS u Novom Sadu predaje predmet Istorija umetnosti, a od 2011, takođe u zvanju vanrednog profesora, predmet Kulturna dobra u turizmu na Departmanu za geografiju, turizam i hotelijerstvo Prirodnomatematičkog fakulteta u Novom Sadu.

Tokom rada u Galeriji Matice srpske, pored rukovođenja zbirkama grafike i crteža, kao i zbirkom srpskog slikarstva XIX veka, realizovala je više uspešnih projekata među kojima izdvajamo: višegodišnje istraživanje: "Minhenska škola i srpsko slikarstvo" i monografske izložbe o Danici Jovanović (1986), Josifu Falti (1988), Stevanu Aleksiću (1989) i Aleksandru Sekuliću (1990), kao i saradnju na katalogu izložbe Wege zur Moderne und die Ažbe Schule in München (Muzej u Vizbadenu, Narodna Galerija Ljubljana, 1989) i učešće u projektu Crisis and the Arts. The History of Dada (Dadaizam na jugoslovenskim prostorima 1920—1922) Univerziteta umetnosti u Ajova Sitiju, SAD (1992), koji je kasnije prerastao u temu magistarskog rada. Tema doktorske teze Jasne Jovanov bila je: Kulturno-istorijski okvir slikarstva Stevana Aleksića.

Kada je 1999. godine Jasna Jovanov došla na čelo Spomen-zbirke Pavla Beljanskog, počelo je novo poglavlje u radu ove institucije koje će je uključiti u savremenu muzeološku praksu. Promenivši organizacionu strukturu institucije, formirala je Muzeološko odeljenje i obezbedila radna mesta za mlade istoričare umetnosti. Bogati Dokumentarni fond Spomen-zbirke, do tada nedovoljno poznat javnosti, počinje sistematski da se obrađuje, koristi u naučnoistraživačke svrhe, izlaže i publikuje, od čega posebno treba izdvajiti publikacije: Pavle Beljanski: diplomatija i umetnost (2005), Crteži i grafike (2005), Likovna zbirka — od značke do monumentalnog platna (2008), pomenzbirka Pavla Beljanskog: hronika jednog muzeja i jednog vremena (1961—1971) (2010), kao i projekat Pavle Beljanski — prijatelj umetnika, u okviru koga su do sada realizovane četiri izložbe. Jasna Jovanov je ne samo inicijator ovih, ali i svih ostalih izdanja realizovanih u Spomen-zbirci, već i urednik. To jasno govori o njenom zalaganju za promociju kulturnih vrednosti koje baštini institucija na čijem je čelu. Sva saznanja slila su se u reprezentativnu monografiju Spomen-zbirke Pavla Beljanskog publikovanu na ćirilici, latinici i engleskom jeziku, proglašenu od strane Nacionalnog komiteta ICOM-a Srbije 2010, za publikaciju godine. Ovoj monografiji prethodio je katalog kolekcije Pavla Beljanskog na srpskom i engleskom jeziku.

Novu muzeološku koncepciju Spomen-zbirke Pavla Beljanskog prati digitalizacija građe, savremen način obrade podataka o delima iz kolekcije Pavla Beljanskog, Dokumentarnog fonda, ali i celokupne dokumentacije. Na ovaj način poštuje se dostupnost materijala istraživačima, ali i dopušta insistiranje na zaštiti umetničkih dela i arhivske građe, uz minimalnu manipulaciju.

Tokom protekle decenije Dokumentarni fond Spomen-zbirke Pavla Beljanskog obogaćen je mnogobrojnim umetničkim i dokumentarnim predmetima zahvaljujući poklonima i otkupu, uz prepoznavanje Spomen-zbirke od strane privatnih lica i nadležnih institucija kao referentnog centra za istraživanje nacionalne umetnosti prve polovine XX veka. Promenom u pristupu prema javnosti Spomenzbirka je publici ponudila nove sadržaje koji uključuju mnogobrojne izložbe, pedagoški rad sa decom, promocije, koncerte, predavanja. U okviru novog koncepta tradicionalna dodela Nagrade Spomen-zbirke Pavla Beljanskog obogaćena je mogućnošću da dobitnik, ukoliko tema nagrađenog rada dopušta, realizuje izložbu uz prateću publikaciju. Na ovaj način mladi istoričari umetnosti dobijaju dodatni podsticaj i usmeravaju se ka struci. Uspostavljanjem uspešne komunikacije i saradnje sa mnogobrojnim institucijama kulture u zemlji i inostranstvu, Novi Sad, a samim tim i AP Vojvodina, dobili su potvrdu o izuzetnom mestu Spomen-zbirke Pavla Beljanskog na mapi kulture Srbije.

Kao upravnk Spomen-zbirke Pavla Beljanskog Jasna Jovanov je istraživačku delatnost usmerila ka umetnicima koji se nalaze u kolekciji, istorijatu kolekcije i likovnim fenomenima prve polovine XX veka. Rezultate naučnih istraživanja publikuje u stručnim i naučnim časopisima u zemlji i inostranstvu, ali i kao radio i TV priloge iz oblasti kulture. Istraživanja prezentuje i na naučnim skupovima, a u Spomen-zbirci realizuje mnogobrojne izložbe, među kojima su: Sreten Stojanović (1999); Marko Čelebonović (2002); Nedeljko Gvozdenović (2002); Dečji portret iz Spomen-zbirke Pavla Beljanskog (2004); Crteži i grafike iz Spomen-zbirke Pavla Beljanskog (2005); Risto Stijović (2006); Milan Konjović: četvrta decenija (2006); Stevan Aleksić. Slikar graničnih područja (2006); Danica Jovanović 1886—1914 (2007); Todor Manojlović: građanin sveta (2008); Artisti i modeli (2010); Ljubica Cuca Sokić (2010); Marko Čelebonović (2010). Autor je i najznačajnije izložbe Spomen-zbirke Pavla Beljanskog od njenog osnivanja: Kolekcija Pavla Beljanskog ponovo u Beogradu (2011), realizovne van matične institucije u Velikoj galeriji Doma Vojske u Beogradu. Nacionalni komitet ICOM-a Srbije nagradio je i ovu izložbu proglasivši je 2012. za projekat godine. Jasna Jovanov je bila i organizator naučnog skupa o Pavlu Beljanskom, realizovanog u novembru 2012. godine u saradnji sa Departmanom za geografiju, turizam i hotelijerstvo, uz učešće 20 eminentnih stručnjaka iz različitih relevantnih oblasti.

Inovativni pristup muzejskoj delatnosti Jasna Jovanov je pokazala tokom realizacije projekata: Nadežda Petrović: sa obe strane objektiva (2012), u okviru koga je ukazala na do sada nedovoljno paznatu aktivnost Nadežde Petrović kao fotografa. Zahvaljujući brojnim gostovanjima ove izložbe u gradovima Srbije, i u regionu, ta nova otkrića postala su dostupna širokoj publici.

Moderna metodologija u pristupu kolekciji Spomen-zbirke ostvarena je takođe i u realizaciji izložbe Velika iza Vlaha Bukovca (2013), kojom je Jasna Jovanov pokazala kako samo jedna slika, postavljena u širi kontekst vremena i celokupnog stvaralaštva jednog slikara, može biti atraktivna tema kompleksnog istraživačkog projekta realizovanog kroz izložbu i publikaciju. Vrhunac svog naučnog i muzejskog rada Jasna Jovanov je pokazala u realizaciji izložbe Danica Jovanović (2014), u koju je utkala svoje tridesetogodišnje istraživačko iskustvo, ali i posvećenost jednoj temi i autorki čije je stvaralaštvo iznela na svetlost dana i popularisala kako u okvirima muzejske delatnosti tako i kod privatnih kolekcionara.

Istovremeno, Jasna Jovanov se i dalje bavi likovnom kritikom, pisanjem eseja na temulikovnih umetnosti, dizajna i fotografije, kao i scenarističkim radom, prevođenjem tekstova iz istorije i teorije umetnosti i beletristike.

Kao najznačajnija objavljena dela Jasne Jovanov treba istaći monografije o Stevanu Aleksiću, Danici Jovanović, Ristu Stijoviću, Feđi Soretiću, kao i zbirku kritika Todora Manojlovića i uređivanje izdanja Spomen-zbirke Pavla Beljanskog.

Radi istraživanja srpskih slikara koji su studirali u Minhenu, kao stipendista DAAD, tri puta je boravila u ovom gradu (1984, 1989, 1990). Za pripremu doktorske disertacije bila je stipendista Fondacije Soros (1999—2000), a koristila je i radnu stipendiju Fonda za otvoreno društvo u Muzeju Ane Ahmatove u Sankt Peterburgu (2003). Započela je takođe i istraživanja o srpskim slikarima u Pragu, a do sada je rezultate publikovala u tekstovima o Ivanu Radoviću i Milanu Konjoviću.

Pored nekoliko prestižnih nagrada koje je tokom protekle decenije dobila Spomen-zbirka Pavla Beljanskog kao institucija na čijem je čelu, Jasna Jovanov je za doprinos promociji savremene umetnosti dobila priznanje "Iskra kulture" (2003), za izložbu i monografiju o slikarki Danici Jovanović nagradu Nacionalnog komiteta ICOM-a Srbije za kustosa godine (2008), kao i već gorenavedenu nagradu Nacionalnog komiteta ICOM-a za projekat godine (2012).

Kao stručnjak sa višegodišnjim iskustvom u muzejskoj profesiji i velikim znanjem u oblasti istorije umetnosti Jasna Jovanov je posvećenik struke. Uvek spremna da pomogne kolegama u svakom stručnom pitanju i rešavanju najkompleksnijih problema rado se uključuje i u rad drugih ustanova kulture. Istovremeno, u skladu sa svojim istraživačkim opredeljenjem predlaže i inicira različite zajedničke projekte koji doprinose potpunijem proučavanju i boljoj promociji kulturnog nasleđa. Svesna da je istorija umetnosti struka kontinuiteta, veliku pažnju poklanja radu sa mladim kolegama, upućujući ih kako u pravila muzejske struke tako i u lepotu istraživačkog rada.

Jasna Jovanov spada u red predanih i doslednih istraživača i posvećenika muzejskoj delatnosti, i pravi je primer kako se istovremeno može biti dobar upravnik institucije od nacionalnog značaja, vredan i inovativni naučnik i vrhunski muzealac.

Tijana Palkovljević
Galerija Matice srpske Icom Srbija : časopis broj 4, 2014 PDF
Fotografija: jasatomic.org
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #1 poslato: Januar 05, 2016, 10:12:45 pm »

*

SAVREMENA KLASIKA1


Pred nama su radovi petnaestoro profesora i asistenata Akademije klasičnog slikarstva Univerziteta EDUKONS. Radi se o postavci koja se razlikuje od uobičajenih izložbenih postavki po jednom: ideji oko koje su koncentrisali jedan deo svog profesionalnog identiteta. Uprkos ozbiljnom nazivu koji nosi i koji upućuje na tradiciju i veliku mudrost, Akademija klasičnog slikarstva je mlada institucija. Dobru stranu te mladosti predstavlja činjenica da je celokupna ekipa profesora, asistenata i saradnika okupljena u jednom trenutku, na osnovu jedinstvenih afiniteta i odnosa prema poetici stvaranja. Upravo u tome i leži razlog što postavka njihovih radova deluje jedinstveno, uprkos činjenici da svako za sebe predstavlja snažnu i upečatljivu umetničku ličnost posebnog i jasno individualizovanog izraza.

Sa druge strane, suočeni smo sa specifičnošću samog naziva "Akademija klasičnog slikarstva". Naime, kada nešto nosi epitet "klasično", gotovo bez razlike misli se na stare Grke, na grčku antiku. Jedna od najautentičnijih ideja koje nam je podarilo antičko mišljenje jeste stav da sve treba da ima svoju meru. Štaviše, najvažniji oblik devize "sve sa merom" jeste maksima "čovek je mera svih stvari". I pojam "akademije" vodi poreklo iz antičke grčke, a sam po sebi predstavlja filozofski termin, a istovremeno i određuje mesto gde se učilo razmišljanju, dobroti, lepoti, glavnim ljudskim dilemama, idealima. Ako u tom smislu već govorimo o nečemu kao što je Akademija klasičnog slikarstva, sledeći put logike dolazimo do mesta gde se uči veština koja je po meri čoveka i koja prikazuje čoveka kao meru svih stvari. Naravno, iza svega ovoga stoji umetnost, koja zna i za meru i za red, ali istovremeno i u sebi nosi stalnu težnju ka prevazilaženjem "svake mere" i kršenjem svakog reda i pravila. Dakle, klasično podrazumeva red, a antički poredak je uvažavao čoveka kao biće zakona, ali su antički mislioci istovremeno i te kako bili svesni onog prestupničkog u čovekovom karakteru. Bolje od sviju, tu prestupničku crtu uočavali su veliki grčki tragičari. Njihova umetnost suštinski je bila okrenuta čoveku koji čini prestup, da bi uspostavio novu harmoniju, došao do novog reda. Koliko je i prestup bio po meri čoveka, danas govori činjenica da u sukobima antičkih dramskih junaka prepoznajemo sukobe našeg vremena i pokušavamo savremenim sredstvima da nađemo rešenja za njih. Kada je reč o likovnim umetnostima, može se reći da je čitav 20. vek odisao prestupničkim tendencijama i težnjom da se preispita celokupna tradicija i uspostave nove relacije. Vizuelne umetnosti pretvorile su se u otvorenu knjigu u kojoj je svaka stranica ispisana drugim znakovnim jezikom. Među stranicama te knjige svoje mesto ima i obnovljena veština reda i harmonije, posebne umetničke istine koja nas vraća dubokim korenima vizuelnog sveta. Radovi profesora i asistenata Akademije klasičnog slikarstva ukazuju nam koliko su ti koreni složeni i višeznačni: za razliku od naučne istine koja je jedna, umetničkih istina ima nebrojeno mnogo, a pred nama je očigledan primer koliku raznovrsnost pojavnih oblika klasičnog reda mogu da nam ponude stvaralačka emotivnost i imaginacija.

____________

1 Izložba radova nastavnika i asistenata Akademije klasičnog slikarstva Univerziteta EDUKONS: Aleksandar Cvijetinović, Ana Mašić, Dragan Martinović, Damjan Martinović, Ivan Canjar, Jelena Sekulić-Voljarek, Ljiljana Vidaković, Milan Miletić, Mile Kulačić, Milan Nešić, Nenad Stanković, Snežana Petrović, Vladimir Tović, Vasilije Dolovački, Žarko Drinčić, Galerija Ogranka SANU u Novom Sadu, 7–28. maj 2010.

Anali ― Galerija Огранак САНУ у Новом Саду, 2011 PDF
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: