Dimitrije Avramović (1815—1855)
Dobrodošli, Gost. Molim vas prijavite se ili se registrujte.
LIKOVNA UMETNOST « SLIKARSTVO « Srpski slikari XIV—XIX veka « Dimitrije Avramović (1815—1855)
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Dimitrije Avramović (1815—1855)  (Pročitano 5746 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« poslato: Novembar 17, 2015, 10:28:28 pm »

*




DIMITRIJE AVRAMOVIĆ
(Šajkaš, 07.03.1815 — Novi Sad, 01.03.1855)


Avramović, Dimitrije, slikar, karikaturista, stručni pisac (Šajkaš, 7. III 1815 — Novi Sad, 1. III 1855)

Detinjstvo i mladost proveo je u Novom Sadu gde je kao đak niže gimnazije dve godine (1827. i 1828) učio crtanje u crtačkoj školi Atanasija Nikolića. Bez obzira na sklonost crtanju, otac ga je dao na trgovinu koju je ubrzo napustio i počeo da uči slikarski zanat kod malo poznatog živopisca Dimitrija Jovanovića, a nastavio kod Alojzija Kastanje, Italijana iz Mantove, od 1820. nastanjenog u Novom Sadu, i Joana Ivanića, slikara iz Petrovaradina. Dalje usavršavanje nastavio je u Beču (1833) kopirajući dela starih majstora. Po povratku u Novi Sad radio je ikone i portrete po narudžbinama građana. Za bačkog episkopa Stefana Stankovića kopirao je portrete karlovačkih mitropolita i njegov portret u nekoliko replika, te mu je episkop skromnom stipendijom od 100 forinti godišnje omogućio da studira (1836—1840) na Slikarskoj akademiji u Beču. Uporedo je radio u ateljeu poznatog bečkog slikara i pedagoga Fridriha Amerlinga, čije je radove kopirao. U Beču je izradio čuvenu sliku Apoteoza Lukijana Mušickog (1840), na kojoj romantičarski glorifikuje nacionalnog pesničkog genija. Slika je nastala pod neposrednim uticajem skulptorskog dela italijanskog vajara Antonija Kanove (nadgrobni spomenik u Beču Mariji Kristini Austrijskoj). U to vreme naslikao je i nekoliko portreta savremenika, od kojih se ističe portret Vuka Karadžića. Nakon završenih studija Karadžić mu je pomogao da 1841. bude izabran da, u novosagrađenoj Sabornoj crkvi u Beogradu, slika ikonostas i zidne kompozicije, podstakavši tako obnovu tradicije zidnog slikarstva. Ovaj obimni posao završio je do 1845. Istovremeno je u Beogradu slikao portrete: kneza Mihaila Obrenovića, mitropolita Petra Jovanovića, književnika Sime Milutinovića Sarajlije, profesora Dimitrija Isailovića i ikonostas kapele starog mitropoliskog dvora a naredne godine naslikao je ikone ikonostasa Karađorđeve crkve u Topoli. U revoluciji 1848. učestvovao je u političkoj borbi protiv mađarona uspelim političkim karikaturama, koje su litografisane u Knjaževskoj srpskoj kamenoreznici u Beogradu, i one su prva politička karikatura kod Srba. Karikature je radio i kasnije i objavljivao ih u listovima: Šumadinka, Podunavka, Šaljivac i Sedmica.

Kako u Beogradu nije više dobijao veće slikarske poslove, sa porodicom se 1852. stalno nastanio u Novom Sadu. Odmah je dobio da slika ikonostas, svodove i zidove man. Ravanice u Vrdniku (1852—1853), potom prestone ikone i dve manje ikone za Hristov grob srpske crkve u rodnom Šajkašu (1854). Poslednji pogođeni posao sa Crkvenom opštinom u Futogu, slikanje crkve Sveti Vračevi, nije uspeo da obavi jer je iznenada umro od srčane kapi u četrdesetoj godini života. Sahranjen je u Novom Sadu kod nekadašnje Jovanovske crkve.

Stilska pripadnost njegovog umetničkog dela je dvojaka. Rane portretske radove odlikuje klasicistička strogost crteža i uzdržanost kolorita, dok je u kasnijim radovima zaokupljen kolorističkim i svetlosnim odnosima. Znatno obimnije crkveno slikarstvo, svetlog i mekog kolorita, stilski je blisko shvatanjima bečke nazarenske škole; ono sadrži opšte karakteristike nazarenskih likovnih formula koje imaju obeležje ranog romantizma. Za vreme boravka u Srbiji pokazao je posebno interesovanje za srpske srednjovekovne spomenike i onovremenu srpsku narodnu nošnju. Da bi proučavao srpske starine, 1846. obišao je manastire Manasiju i Ravanicu, a 1847, uz novčanu pomoć vlade Srbije, i Svetu Goru. Nakon ovih putovanja objavio je dve knjige: Opisanіe drevnostій u Svetoй (Atanskoй) Gori, sa trinaest litografisanih tablica, i Sveta Gora sa strane vere, hudožestva i povestnice. U prvoj knjizi su prepisi povelja srpskih vladara i slike zastava, pečata, pehara, posuđa i nošnje, a u drugoj opisi svetogorskih manastira. Prevodio je sa nemačkog i objavio nekoliko posebnih publikacija čiji je sadržaj moralna pouka. Sarađivao je (1843—1855) u više periodičnih publikacija: Serbski narodni list (nekoliko prevedenih odlomaka iz Vinkelmanove Istorije drevne umetnosti (Geschichte der Kunst der Altertums), Podunavka i Sedmica (člancima o srpskoj starini). Decembra 1847. izabran je za dopisnog člana Društva srpske slovesnosti.


DELA: slikarska: Portret Vuka Karadžića, 1840, NMB; Ikonostas kapele starog mitropolitskog dvora, 1844, sada u kapeli Medicinskog fakulteta u Beogradu; Ikonostas Karađorđeve crkve u Topoli, 1846, sada u crkvi u Gornjoj Trešnjevici; Ikonostas, svodovi i zidovi man. Ravanice u Vrdniku (1852—1853); ikone za Hristov grob crkve u Šajkašu; knjige: Opisanіe drevnostій u Svetoй (Atonskoй) Gori, s XIII litografiranы tablica, Beograd 1847; Sveta Gora sa strane vere, hudožestva i povestnice, Beograd 1848.


LITERATURA: Ivan Kukuljević Sakcinski, Slovnik umjetnikah jugoslovenskih, sv. 1, Zagreb 1858, 14; M. Dimitrijević, Život Dimitrija Avramovića, slikara, Javor, 1892, br. 49, 769—772; Znameniti Srbi XIX veka, II, urednik Andra Gavrilović, Zagreb 1903, 12—13; Veljko Petrović, Milan Kašanin, Srpska umetnost u Vojvodini, Novi Sad 1927, 104—105; Pavle Vasić, Dimitrije Avramović, UP, Beograd 1940, sv. 8, 234—242; Miodrag Kolarić, Klasicizam kod Srba, I, Beograd 1965, 142—152; Pavle Vasić, Dimitrije Avramović, Beograd 1970; Miodrag Jovanović, Srpsko slikarstvo u doba romantizma, Novi Sad 1970, 415—426; Branko Vujović, Umetnost obnovljene Srbije: 1791—1848, Beograd 1986, 267; Miodrag Jovanović, Među javom i med snom, Beograd 1992, 219—224; Branko Vujović, Saborna crkva u Beogradu, Beograd 1996, 76—133.

O. Mikić | Novi Sad — zvanična prezentacija
Slika: srpska enciklopedija online
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #1 poslato: Novembar 17, 2015, 10:41:51 pm »

*

DIMITRIJE AVRAMOVIĆ — SLIKE






Skidanje s krsta, 1833.
Galerija Matice srpske


O SLICI DIMITRIJA AVRAMOVIĆA "SKIDANJE S KRSTA"

Zbirka devetnaestovekovne umetnosti Galerije Matice srpske dopunjena je doskora nepoznatom religijskom kompozicijom Dimitrija Avramovića Skidanje s krsta, datovane, na osnovu slikarevog zapisa, u 1833. godinu. Ova akvizicija doprinosi bogaćenju nacionalne baštine i predstavlja važan korak u objedinjenju srpskih dela od najvećeg značaja.

Analiza forme i sadržaja Avramovićeve slike proširuje postojeća saznanja o religijskom opusu ovog umetnika i angažovanog teoretičara iz prve polovine XIX veka. Odsustvo nazarenske piktoralne logike na kompoziciji Skidanje s krsta dodatno usložnjava ustaljeni pogled na religijsko-patriotski opus Dimitrija Avramovića. Slikar je predstavu idejno i formalno uskladio sa kasno baroknim religijskim tendencijama. Kao polaznik bečke Likovne akademije, Avramović je bio upoznat sa eklektičkim stilskim izrazima poznog XVIII veka, kao i kulturnom i verskom klimom na razmeđi vekova. U sklopu reakcije na sekularizaciju vere u doba prosvetiteljstva, osnažen je angažman Katoličke crkve, koji je svoj odjek imao i u umetničkoj praksi Srpske pravoslavne crkve. Moralizatorsko ustrojstvo verskih predstava našlo se u funkciji podsticanja snažnog emocionalnog odgovora, koji je trebalo upodobiti etičkom i verskom karakteru predstave. Aktiviranje posmatračeve osećajnosti usklađeno je s praksom vizuelizacije bogoslovskih omilitičkih priručnika: religijski događaj postaje alegorijska i tipološka vanvremenska predstava, koja služi kao vizuelni ekvivalent dogmatski intoniranog propovedanja.

Preživljavanje starih tipova srednjoevropskog eklektičkog manira uslovilo je da Dimitrije Avramović, na razmeđi XVIII i XIX veka, uobliči scenu skidanja s krsta. Istaknutu ekspresiju Hristovog lika, slikar je idejno i formalno naglasio snažno intoniranim koloritnim celinama, koje naglašavaju dramski patos biblijske teme. Bez obzira da li je kompoziciju Skidanje s krsta samostalno osmislio ili je kopirao ranije uobličena dela, Avramović je u svom vremenu rekreirao pročišćenu religijsku predstavu zasnovanu na univerzalnoj istini hrišćanske vere.
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #2 poslato: Novembar 23, 2015, 04:00:23 am »

*

DIMITRIJE AVRAMOVIĆ — SLIKE






DIMITRIJE AVRAMOVIĆ
Sv. Ivan Šajkaški, 1815 — Novi Sad, 1855.
Apoteoza Lukijana Mušickog, 1838.
Ulje na platnu 84 x 118 cm.
Zapis na poleđini: » »Д. Аврамовичь, живопис... 183...«
Inv. br. 416.


DIMITRIJE AVRAMOVIĆ — APOTEOZA LUKIJANA MUŠICKOG

Temeljno obrazovan, širokih kulturnih vidika, višestruko nadaren, pisac, prevodilac, karikaturista, prvi član Društva srbske slovesnosti, Avramović je uneo u svoje slikarstvo enciklopedijsku učenost i evropski odnegovan ukus. Istina, dugo je smatran za izrazitog sledbenika i tumača ideja klasicizma u srpskoj umetnosti. Činjenica jeste da se deo njegove slikarske ostavštine, osobito onaj koji se najčešće izlaže u muzejima i galerijama, ne opire takvoj oceni, ili bar ne dovoljno ubedljivo. Tek su novija istraživanja pokazala da je on znatno složenija stvaralačka ličnost. Tako njegovo obimnije crkveno slikarstvo nedvosmisleno ukazuje na snažne, presudno snažne, uticaje likovnih shvatanja bečkih nazarena. U stvari, Avramovićevo slikarstvo sadrži jednu logičnu razvojnu putanju koja se kreće od prvih interesovanja za delo Teodorovića i Đurkovića, pa preko uticaja znamenitih bečkih profesora i slikara Amerlinga i Kupel-vizera a posebno snažno izvornog nazarena Overbeka, sve do nekih stavova u kojima provejava duh nastupajućeg romantizma.

Štaviše, i Avramovićeva čuvena kompozicija Apoteoza Lukijana Mušickog, koju neki smatraju najčistijom klasicističkom slikom kod Srba, u likovnom pogledu nije ništa drugo do rezultat snažnih nazarenskih uticaja. Osim teme, čije je klasicističko poreklo izvan sumnje, likovna struktura: čist i dekorativnim zahtevima podređen crtež, gotovo površinska obrada figura, svetao i pastelno nežan kolorit, potpuno su u duhu nazarenskih shvatanja slikarstva. Stoga se bez dvoumljenja može zaključiti da je Avramović, posmatrano u celini, najznačajniji predstavnik nazarenskog slikarstva kod Srba.



Muzeji sveta NARODNI MUZEJ
Urednik: Branka Tasić
Izdanje: IRO "Vuk Karadžić", Beograd
Štampa i povez Mladinska knjiga Ljubljana, 1983.
Autor teksta: Nikola Kusovac
 
Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #3 poslato: Decembar 08, 2015, 10:46:21 am »

*

DIMITRIJE AVRAMOVIĆ — SLIKE






Vuk Karadžić, 1840.
Tehnika: ulje na platnu
Dimenzije: 53 x 42 cm
Narodni muzej u Beogradu
Izvor: arte.rs

Sačuvana
Angelina
Administrator
Hero Member
*****
Van mreže Van mreže

Poruke: 1557



Pogledaj profil
« Odgovor #4 poslato: Decembar 17, 2015, 01:57:59 pm »

*

DELO DIMITRIJA AVRAMOVIĆA OBOGATILO KOLEKCIJU


U godini obeležavanja 200-godišnjice rođenja slikara Dimitrija Avramovića (1815—1855) Galerija Matice srpske bogatija je za jedno delo ovog velikana prošlosti

čiji je lik i delo snažno uticao na razvoj srpske kulture i umetnosti 19. veka. Iz privatnog vlasništva otkupljena je njegova slika Skidanje s krsta, datovana, na osnovu slikarevog zapisa, u 1833. godinu. Ova akvizicija, koja upotpunjuje kolekciju Dimitrija Avramovića u Galeriji i važan je korak u objedinjenju srpskih dela od najvećeg značaja, predstavljena je preksinoć na svečanosti povodom Dana Matičine galerije i obeleževanja 168. godine postojanja.

Govoreći o svim značajnim izložbama i drugim manifestacijama koje su obeležile proteklu godinu mr Tijana Palkovljević Bugarski, upravnica Galerije Matice srpske najavila je novi nacionalni projekat, u saradnji sa Maticom srpskom i Narodnim muzejem u Beogradu koji baštini najveći broj slika Dimitrija Avramovića, a to je priređivanje velike monografske studije i retrospektivne izložbe ovog svestranog kulturnog poslenika — slikara, pisca, prevodioca, karikaturiste.

Svojim teoretskim radom i likovnim izrazom Avramović je povezao univerzalne vrednosti sa osobenostima nacionalnog bića, sa jasnom namerom da srpski umetnički kanon postane deo sveukupne reforme javnog i kulturnog života. Takođe, jedan je od slikara koji su se tokom studija u Beču i Pešti okupljali oko Matice srpske i pomažući njen rad upisali u Matičine članove.

Dr Igor Borozan, docent Filozofskog fakulteta u Beogradu predstavio je Dimitrija Avramovića kao nesumnjivo najznačajniju ličnost u likovnoj umetnosti prve polovine 19. veka koji je ostvario veliki uticaj što se tiče i likovnih dela i teorijskog rada. Govoreći o religijskom opusu ovog umetnika i angažovanog teoretičara i kompoziciji "Skidanje s krsta" dr Igor Borozan, naveo je odsustvo nazarenske piktoralne logike i usklađivanje sa kasnobaroknim religijskim tendencijama. Kao polaznik bečke Likovne akademije, Avramović je bio upoznat sa eklektičkim stilskim izrazima poznog 18. veka, kao i kulturnom i verskom klimom na razmeđi vekova.

Ova slika je upotpunila pogled na delo Dimitrija Avramovića, a nastala je, verovatno kako smatra dr Borozan na osnovu kopije jednog kasno baroknog ekletičarskog modela slikanja koji baštini univerzalne ideale lepog, a koji su u ovom slučaju preneti u dramatični patos.

Uz potrete značajnih ličnosti Avramović je između ostalog autor monumentalnog fresko ciklus u Sabornoj crkvi u Beogradu, ikonostasa u crkvi u Topoli i crkvi manastira u Vrdniku, a započeo je da radi ikone i za crkvu u svom rodnom mestu Šajkašu, ali ga je prerana smrt u 40. godini u tome zaustavila. Zainteresovan za srpske starine obilazio je manastire kao i Svetu Goru, a nakon tog putovanja objavio je i dve knjige. Delovao je i kao prevodilac, objavio je Vilkenmanovu Istoriju drevne umetnosti, kao i delo italijanskog slikara Antonija Koređa. Smatra se jednim od prvih stvaralaca političkih karikatura kojima se javljao u tadašnjim listovima, angažovano, ubojito i one se smatraju značajnim delom njegovog opusa.

— Kroz Avramovićev život čitamo prenos evropskih iskustava, intelektualnih, idejnih, umetničkih najpre na prostor Srba u Vojvodini i potom na prostor Srba u Kneževini Srbiji, svaki put kroz jednu stvaralačku vizuru i potom simbolični povratak tih novostečenih iskustva u Kneževini Srbiji nazad na područje Novog Sada i na prostor gde žive Srbi severno od Save i Dunava — naglasio je Borozan. — U tome je značaj i ključ Dimitrija Avramovića koji je bio neobično svestrana ličnost, ne samo umetnik, ni "izvođač radova" i ideja drugih, nego aktivni sastvaralac umetničke, likovne kulture Srba sa obe strane Save i Dunava i u tome je i njegov najveći značaj, kako prevoda i dela koje je pisao i političkih karikatura, tako i monumentalnog fresko ciklusa u Sabornoj crkvi u Beogradu koji su ostali kao glavni temelji i mesto sećanja celokupnog njegovog slikarstva i bogatog dela veoma podsticajnog za buduće istraživače.

Negujući tradiciju dobročinstva i prijateljstva sa institucijama i pojedincima,na svečanosti su dodeljene zahvalnica Kluba prijatelja Galerije Matice srpske onima koji su tokom protekle godine učestvovali u programima Galerije i doprineli njenom uspešnom radu na očuvanju i prezentaciji nacionalne umetnosti, kao i obnovi zgrade.

Nina Popov | dnevnik.rs
Sačuvana
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  
 
Prebaci se na: